13 grudnia br. w Muzeum odbyły się rodzinne warsztaty, podczas których uczestnicy wspólnie wykonali tradycyjne ozdoby bożonarodzeniowe z opłatka, zwane „światami”. Spotkanie przebiegało w świątecznej, ciepłej atmosferze i było okazją do poznania dawnych zwyczajów związanych z okresem Bożego Narodzenia.
„Światy” – delikatne kule i przestrzenne formy – należały niegdyś do najpopularniejszych ozdób świątecznych na ziemiach polskich. Wierzono, że zawieszone w centralnych miejscach domu przynoszą pomyślność, chronią domowników przed nieszczęściem i zapewniają dostatek w nadchodzącym roku. Z czasem zaczęto umieszczać je również na choinkach jako symbol ładu, harmonii i odradzającego się życia.
Podczas warsztatów uczestnicy, krok po kroku, uczyli się techniki wykonywania „światów”, poznając przy tym prostotę materiału. Każda rodzina wykonała własną ozdobę, którą mogła zabrać do domu jako pamiątkę wspólnie spędzonego czasu oraz element świątecznego wystroju.
Istotnym etapem spotkania była również część edukacyjna poświęcona historii i symbolice opłatka. Uczestnicy dowiedzieli się, że przaśny opłatek, w formie zbliżonej do tej znanej dziś, pojawił się w średniowieczu, natomiast na ziemiach polskich na dobre zadomowił się w obrzędowości bożonarodzeniowej pod koniec XVIII wieku.
Opłatek pełnił nie tylko funkcję religijną, ale także symboliczną i ochronną. Towarzyszyły mu liczne wierzenia – miał zapewniać zdrowie, zgodę i dobrobyt, a jego obecność przy wigilijnym stole była wyrazem pojednania i wspólnoty. W przeszłości wykorzystywano go również do tworzenia ozdób oraz jako element obrzędów związanych z gospodarstwem i domostwem.
Warsztaty były okazją do międzypokoleniowego spotkania, twórczej pracy oraz przypomnienia bogatej tradycji bożonarodzeniowej, w której opłatek zajmuje szczególne miejsce jako znak pojednania, przebaczenia i miłości.
