ul. Kościelna 7

ul. Kościelna 7

Dom rodzinny Karola Wojtyły / Jana Pawła II

Budynek przy ulicy Kościelnej 7 powstał w II połowie XIX wieku (ok. 1870 roku ?) jako przedłużenie kamienicy znajdującej się przy Rynku. Dom należał do Seweryna Kurowskiego (1840-1889), farmaceuty, który założył w mieście dobrze prosperującą aptekę. Był osobą zamożną i bardzo zasłużoną dla Wadowic, pełnił fukcję członka Rady Miejskiej i wiceburmistrza. Wrósł też w lokalne środowisko rodzinnie. Jego żoną była Jadwiga Zapołowiczówna, córka lekarza, chirurga i położnika Antoniego Zapałowicza a córka Seweryna – Maria została żoną Emila Zegadłowicza.

W roku 1905 Kurowski sprzedał kamienicę cukiernikowi Józefowi Lisko. W sześć lat później Lisko skorzystał z okazji zakupu dużego domu po drugiej stronie głównego placu miasta (Rynek 15) i sprzedał kamienicę żydowskiemu kupcowi i prezesowi Gminy Wyznaniowej Chielowi Bałamuthowi. Przedsiębiorczy Bałamuth rozwinął swoją kupiecką działalność na parterze budynku od strony Rynku. Szeroki asortyment – począwszy od maszyn do pisania a na rowerach skończywszy – sprawił, że jego sklep śmiało nazwać można było na owe czasy domem handlowym.

Mimo, że kamienica stanowiła jedną całość – do 1905 roku posiadała szeroką, przelotową bramę, historia Kościelnej 7 i Rynku 2 toczyły się przez dziesięciolecia odmiennym torem.

Ekskluzywny dom towarowy Bałamutha podczas hitlerowskiej okupacji został zajęty przez władze niemieckie i przeznaczony na siedzibę lokalnych struktur NSDAP. Po wojnie mieścił się tutaj sklep przemysłowo-tekstylny, później gospodarstwa domowego a w latach 70-tych "Souvenir".

Muzeum dom rodzinny

Część kamienicy od strony ulicy Kościelnej wynajmowana była od właściciela przez kilka rodzin. Mieszkała tam rodzina Zająców, szewc Israel Mehlmann, kupiec Iser Lauber (prowadził sklep galanteryjny i konfekcyjny obok domu towarowego Bałamutha) i fotograf Franciszek Łopatecki. W podwórku mieściła się także introligatornia należąca do Adolfa Zadory.

W roku 1919 do budynku przy ulicy Kościelnej wprowadziła się rodzina oficera 12 pułku piechoty Karola Wojtyły. Mieszkali pod numerem 7/4 – wchodziło się tam przez balkon z małego dziedzińca, z którego na piętro prowadziły kręte schody. Mieszkanie składało się z trzech pomieszczeń – przechodniej kuchni i dwóch pokoi. Tuż po godzinie 17.00 18 maja 1920 roku Emilia Wojtyłowa urodziła tutaj swojego drugiego syna (a trzecie dziecko) Karola Józefa, przyszłego papieża i świętego Kościoła Katolickiego. Karol junior mieszkał na Kościelnej całe swoje dzieciństwo i młodość. Z Wadowic wyprowadził się do Krakowa wraz z ojcem, Karolem seniorem (matka zmarła w 1929 roku) tuż po zdaniu matury w 1938 roku.

Po wojnie na Kościelnej mieszkali m.in. państwo Putyrowie, małżeństwo nauczycieli pracujących w wadowickim liceum. Maria uczyła historii i była opiekunką kółka dramatycznego, Zbigniew, więzień NKWD i Sybirak, uczył matematyki, fizyki i opiekował się kołem fotograficznym.

Od chwili gdy kardynał Wojtyła został wybrany papieżem zaczęto w Wadowicach czynić kroki aby w jego dawnym mieszkaniu zorganizować poświęcone mu muzeum. Inicjatorem tych starań był gimnazjalny katecheta Karola Wojtyły – ks. infułat dr Edward Zacher, proboszcz tutejszej parafii. Jego zabiegi zakończyły się sukcesem i w 1984 roku otwarto w pomieszczeniach po dawnym mieszkaniu Wojtyłów muzeum, którym przez lata opiekowały się siostry Nazaretanki.

W 2010 roku przeprowadzono gruntowny remont całej kamienicy (Kościelna 7 i Rynek 2) adaptując ją na potrzeby nowego muzeum. W 2014 roku otwarto Muzeum Dom Rodzinny Ojca Św. Jana Pawła II (na czas remontu replika mieszkania Wojtyłów mieściła się w Domu Katolickim). Autorami multimedialnej ekspozycji opowiadającej o życiu i pontyfikacie papieża-Polaka są warszawscy projektanci i architekci Barbara i Jarosław Kłaput.